Οι Ισπανοί “βλέπουν” καθαρά την Ελληνική Γλώσσα…εμείς τί κάνουμε ??

Δημοσιεύθηκε από Περίοπας στο Δεκεμβρίου 2, 2009

Είναι πραγματικά πολύ ενδιαφέρον και τονωτικό για το ηθικό μας, αλλά και για να αναλογιστούμε ίσως οτι είναι εξαιρετικά σημαντικό, όποια θέση κι αν κατέχουμε, να αγαπάμε και να καλλιεργούμε αυτή τη γλώσσα στην οποία ίσως και να χρωστάμε όλη μας την ύπαρξη.

Επειδή κάποιοι μας κατηγόρισαν για αναρτήσεις “Λερναια Ύδρα” και διασπορά “μυθευμάτων”μπορείτε να δείτε το κείμενο όπως δημοσιεύτηκε στο Περιοδικό της Πρεσβειας μας στήν Ουάσινγκτον ΕΔΩ :
Και μήν ακούτε “σειρήνες”….απο Σαραντα(κο) κύματα.

Προς το τέλος είναι που αποκτά ενδιαφέρον…

Hellenic Quest λέγεται ένα πρόγραμμα ηλεκτρονικής εκμάθησης

της Ελληνικής που το CNN άρχισε να διανέμει παγκοσμίως και προορίζεται σε πρώτο στάδιο για τους αγγλόφωνους και ισπανόφωνους.
Η μέθοδος διδασκαλίας συνίσταται στην προβολή πληροφοριών στην οθόνη του Η/Υ με.. Διαβάστε περισσότερα..

0.000000 0.000000

Δημοσιεύθηκε στο ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

“Αντιδράσεις στα Γιάννενα για αυτόνομο Πανεπιστήμιο”

“Όλο και περισσότερες είναι οι αντιδράσεις κατά της αυτονόμησης του Πανεπιστημίου στα Γιάννενα. Αναδημοσιεύουμε το σχετικό ρεπορτάζ της εφημερίδας “Πρωινός Λόγος” των Ιωαννίνων σχετικά με τις εξελίξεις στο θέμα της αυτονόμησης:
• «Φρενάρει» ή ματαιώνει η νέα ηγεσία του υπ. Παιδείας τόσο την ίδρυση του Πανεπιστημίου Δυτικής Ελλάδας με έδρα το Αγρίνιο, που θα δημιουργούνταν με την αυτονόμηση Τμημάτων του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, όσο…

και των τριών Τμημάτων του ΤΕΙ Ηπείρου (δύο στην Άρτα και ένα στην Ηγουμενίτσα).
Η ίδρυση του 22ου Πανεπιστημίου στη Δυτική Στερεά Ελλάδα, θα επαναξιολογηθεί με κριτήριο την ακαδημαϊκή οντότητα και την επιστημονική φυσιογνωμία που πρέπει να διαθέτει ένα ΑΕΙ.
Υπέρ αυτής της επιλογής τάσσεται και ο Πρόεδρος του Τμήματος Διοίκησης Επιχειρήσεων, Αγροτικών Προϊόντων και Τροφίμων (εδρεύει στο Αγρίνιο) και καθηγητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Σωτήρης Παπαχρήστος, ενώ ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων κ. Ι. Γεροθανάσης υπενθύμισε πρόσφατα πως η Σύγκλητος είχε επισημάνει πως ο τρόπος οργάνωσης του υπό ίδρυση Πανεπιστημίου έπασχε από άποψη οργάνωσης και στόχων.
Σε επιστολή που απηύθυνε στη νέα υπουργό Παιδείας Άννα Διαμαντοπούλου, ο καθηγητής κ. Παπαχρήστος προτείνει αναβολή στην αυτονόμηση των Τμημάτων του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και στη δημιουργία Πανεπιστημίου Δυτικής Ελλάδας.
Ο Πρόεδρος του Τμήματος ζητά από την υπουργό νομοθετική παρέμβαση για την προσωρινή αναστολή ισχύος του ιδρυτικού νόμου του Πανεπιστημίου Δυτικής Ελλάδας (πρόκειται για τροπολογία που κατατέθηκε σε άλλο νομοσχέδιο).
Ακόμη ζητά την «άμεση ακύρωση της υπουργικής πράξης διορισμού της Διοικούσας Επιτροπής».
Ο κ. Παπαχρήστος στην μακροσκελή επιστολή του επισημαίνει ότι οι συνέπειες τόσο από την απόφαση ίδρυσης Πανεπιστημίου Δυτικής Ελλάδας, όσο και από τον ορισμό της Διοικούσας Επιτροπής είναι «τραγικές για την τρέχουσα λειτουργία των Τμημάτων που εδρεύουν στο Αγρίνιο και τα οποία απαρτίζουν το νεοϊδρυθέν στα χαρτιά Πανεπιστήμιο Δυτικής Ελλάδος».
Ο καθηγητής παρατηρεί ότι «αυτή τη στιγμή κανείς δεν ξέρει να μας πει με ποιο καθεστώς και κάτω από ποια διοίκηση λειτουργούμε, όπως και τι θα γίνει στο μέλλον. Έτσι πορευόμαστε σ’ ένα περιβάλλον πραγματικής ομηρίας, που τα πάντα έχουν παγώσει και κανένα θέμα δεν προχωρά».
Και προσθέτει: «Δεν έχει προηγηθεί καμία προετοιμασία γι’ αυτή τη μετάβαση, με ότι αυτό σημαίνει για την πορεία του εγχειρήματος».
Ο κ. Παπαχρήστος ενημερώνει την κ. Διαμαντοπούλου ότι «οι τρεις Φοιτητικοί Σύλλογοι των Τμημάτων που λειτουργούν στο Αγρίνιο με ομόφωνες αποφάσεις τους (Ιούνιος 2009) έχουν ταχθεί κατά της ανεξαρτητοποίησης των Τμημάτων και της ίδρυσης του Πανεπιστημίου, αν προηγουμένως δεν εξασφαλιστούν κάποιες πολύ βασικές ελάχιστες προϋποθέσεις, οι οποίες αυτή την στιγμή δεν υφίστανται».

ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Απαντώντας στον κ. Παπαχρήστο το μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του Πανεπιστημίου Δυτικής Ελλάδας και ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Αθανάσιος Παλιούρας δήλωσε ότι «το Πανεπιστήμιο Δυτικής Ελλάδας έχει περάσει απ’ όλη τη νόμιμη διαδικασία και η αυτονόμησή του είναι μια πραγματικότητα. Περιμένουμε την ενεργοποίηση της Διοικούσας Επιτροπής για να πάρουμε στα χέρια μας το Πανεπιστήμιο και να προχωρήσουμε μπροστά. Οι επιστολές που γράφονται, προέρχονται από ανθρώπους που έχουν μεγάλη ευθύνη για όλα τα προβλήματα, στα οποία αναφέρονται».”
http://agrinio-news.blogspot.com/

Share on Facebook

Αναρτήθηκε από troktiko

Τι έγινε στην Ανατολική Θράκη τον Οκτώβρη του ‘22

Δημοσιεύθηκε από olympiada

Ένα εκπληκτικό αφιέρωμα του “Πόντος και Αριστερά“, ενδεικτικό για τον τρόπο σχηματισμού των σύγχρονων κρατών από τις “Ιερές Συμμαχίες” των ιμπεριαλιστών. Όταν τα σύνορα έσχιζαν εκτός από το χώμα, ψυχές, κορμιά και πολιτισμούς.

 

Μια από τις πλέον άγνωστες σελίδες της νεότερης ελληνικής ιστορίας διαδραματίστηκε στην Ανατολική Θράκη τον Οκτώβριο του 1922, μετά την Καταστροφή της Σμύρνης και πριν το τέλος της  ιστορικής διαδικασίας αντικατάστασης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από έθνη-κράτη. Η Ανατολική Θράκη ήταν τότε μια περιοχή μεγάλης εγκατάστασης ελληνικού πληθυσμού, που περιλάμβανε και την Κωνσταντινούπολη. Την εποχή εκείνη η Κωνσταντινούπολη ήταν έδρα του ισλαμικού Χαλιφάτου και παράλληλα η  μεγαλύτερη, τότε, ελληνική πόλη, το καθεστώς της οποίας ήταν υπό διαμόρφωση.  Η Ανατολική Θράκη, εκτός από την Πόλη και την παραθαλάσσια ζώνη των Στενών που πέρασε σε βρετανικό έλεγχο, ενώθηκε με την υπόλοιπη Ελλάδα με τη Συνθήκη των Σεβρών, οι δε κάτοικοί της ψήφισαν και στις εκλογές της 1ης Νοεμβρίου του 1920.

Το θέμα αυτό με τίτλο “Η παράδοση της Ανατολικής Θράκης τον Οκτώβριο του 1922, μετά την υπογραφή της Συνθήκης των Μουδανιών” παρουσίασε, σ’ ένα σεμινάριο Ιστορίας που λαμβάνει χώρα στην Κηφισιά της Αττικής, ένας από τους καλούς μελετητές της περιοχής αυτής, ο καταγόμενος από τη Ραιδεστό Δημήτρης Μαυρίδης .

Δημοσιεύουμε σήμερα ένα σχετικό κείμενο του Δημήτρη Μαυρίδη, ευελπιστώντας να συμβάλλουμε στην κατανόηση του τρόπου δημιουργίας των σύγχρονων κρατών.

 

 

Η εγκατάλειψη της Ανατολικής Θράκης τον Οκτώβριο του 1922

του Δημήτρη Μαυρίδη,

Λίγο γνωστά είναι τα δραματικά γεγονότα του 1922 και κυριολεκτικά άγνωστα παραμένουν τα γεγονότα τα σχετικά με την εγκατάλειψη και εκκένωση της Ανατολικής Θράκης τον Οκτώβριο του 1922. Η απώλεια της Ανατολικής Θράκης, –της κύριας εστίας του Θρακικού Ελληνισμού, που βρισκόταν υπό ελληνική διοίκηση από τον Ιούλιο του 1920 και είχε ενσωματωθεί στο Ελληνικό Κράτος τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, μετά την υπογραφή της Συνθήκης των Σεβρών–, θεωρείται σήμερα ότι συμπίπτει με τη Μικρασιατική Καταστροφή στην πραγματικότητα όμως είναι αποτέλεσμα και επακόλουθό της. Ίσως είναι καιρός να μιλήσουμε και για τη Θρακική Καταστροφή η οποία παραμένει άγνωστη, ανεξήγητη και κυριολεκτικά αδικαιολόγητη.

Η απώλεια της Ανατολικής Θράκης σημαίνει για την Ελλάδα την απομάκρυνσή της από τη θάλασσα της Προποντίδας και τον Εύξεινο Πόντο. Η παρουσία των Ελλήνων στην Ανατολική Θράκη θα είχε οδηγήσει σε τελείως Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »

Δημοσιεύθηκε στο ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Λάθος, κυρία Διαμαντοπούλου

 

Σε καιρούς δύσκολους για την οικονομική κατάσταση των Ελλήνων, η κυρία Διαμαντοπούλου, προχώρησε σε ένα λάθος βήμα. Κατάργησε την Προσθετη Διδακτική Στήριξη, έστω και προσωρινά.Το πρόγραμμα μάλιστα είχε ξεκινήσει επι τελευταίας διακυβέρνησης Σημίτη.
Είναι αλήθεια ότι σε σχέση με την πρόσληψη ωρομισθίων καθηγητών παιζότανε ένα παραπολιτικό παιχνίδι με διορισμούς ημέτερων. Είναι επίσης αλήθεια ότι το σύστημα είχε σημαντικές αδυναμίες τις οποίες εντοπίζαμε στη γνωστή ράθυμη διάθεση αρκετών καθηγητών, που το μόνο τους μέλημα ήταν να πάρουν τα μόρια για το διορισμό και όχι να ασκήσουν το λειτούργημά τους.
Υπάρχουν όμως μαθητές (και έχουμε προσωπικά παραδείγματα) που μπήκαν στο Πανεπιστήμιο με μόνη βοήθεια την ΠΔΣ. Ναι, παιδιά που κοπιάσανε με καθηγητές συνετούς και ώριμους που παλέψανε μαζί με τα παιδιά για το σκοπό αυτό.Παιδιά που οι οικογένειές τους με δυσκολία περνάνε το μήνα, παιδιά με μηδενικές δυνατότητες να πληρώσουν φροντιστήρια, πολύ δε περισσότερο να πληρώσουν ιδιαίτερα. Και όμως η ΠΔΣ, τους έδωσε την ευκαιρία που χρειαζότανε η κούρσα των Πανελληνίων. Και αποδείχτηκε θαυμάσιο μέτρο, αν στελεχωθεί από φιλότιμους καθηγητές.

Όσο για το ότι ο κόσμος δεν είχε ιδιαίτερη εμπιστοσύνη και

προτιμούσε να πληρώνει απο το υστέρημά του , για να στείλει το παιδί του σε φροντιστήρια, είναι ακριβώς κυρία Διαμαντοπούλου, όπως με τα Δημόσια Νοσοκομεία. Παρότι κάνουνε εκπληκτική δουλειά, μόνο τα τελευταία δέκα χρόνια, αρχίζει να τα εμπιστεύεται και ο κόσμος(και αυτό έχει σημασία), που έχει τη δυνατότητα να παέι σε ιδιωτικά ή και στο εξωτερικό. Κάθε τέτοια παροχή, στην αρχή αντιμετωπίζεται με απαξίωση ή καχυποψία. Κι όμως από τα αποτελέσματα, χτίζεται η εμπιστοσύνη προς το κράτος.
Τέλος , κυρία Διαμαντοπούλου, θα περιμέναμε ΝΑ ΚΑΤΑΝΟΕΙΤΕ ότι όταν υπάρχουν προβλήματα με τα πρόσωπα που υπηρετούν τους θεσμούς, δεν αλλάζουμε τους θεσμούς. Αλλάζουμε τα πρόσωπα και τον τρόπο πρόσληψής τους. Γιατί αν καταργούμε και τους θεσμούς, οι αδύναμοι κρίκοι της κοινωνίας που ελπίζουν να λειτουργήσουν οι θεσμοί, καταρρέουν. Και επειδή οι αδύναμοι κρίκοι στηρίζουν στις πλάτες τους όλη την κοινωνία, καταρρέει μαζί τους και το υπόλοιπο οικοδόμημα μαζί.
  

Αναρτήθηκε από Δ.Π.

Ετοιμο αλλά… κλειστό το Ειδικό Σχολείο Φιλιατρών λόγω έλειψης προσωπικού.

 

Έτοιμο άλλα κλειστό παραμένει το νέο Ειδικό Σχολείο Φιλιατρών καθώς ακόμη από το υπουργείο Παιδείας δεν έχει προσληφθεί το απαραίτητο διδακτικό προσωπικό που θα το στελεχώσει.
Το νέο σχολείο ολοκληρώθηκε μόλις πριν από μερικούς μήνες και την περυσινή χρονιά δεν πρόλαβε να λειτουργήσει.
Πρόκειται για ένα σύγχρονο και με όλες τις ανέσεις σχολείο, αφού έχει όλες τις προδιαγραφές για να λειτουργήσει ως ειδικό.
Ετσι και οι μαθητές θα μπορούν να απολαύσουν ένα σύχρονο χώρο διδασκαλίας καθώς ……….

μέχρι τώρα τα μαθήματα γίνονταν σε ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα του ΚΑΦΚΑ Φιλιατρών.

Η καθυστέρηση όμως πρόσληψης εκπαιδευτικών το κρατά ακόμη κλειστό, ενώ οι γονείς των παιδιών αγωνιούν για το τι θα γίνει. Πάντως από την πληροφόρηση που υπάρχει φαίνεται ότι τις μέρες αυτές θα λυθεί το πρόβλημα, καθώς αναμένεται η πρόσληψη εκπαιδευτικών και η στελέχωση του σχολείου.
Αυτό εξάλλου μας επισήμανε και ο δήμαρχος Αλκης Ξύγκας, σημειώνοντας: «Ακόμη δεν έχουν έρθει οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί, περιμένουμε από την Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση να στείλει τους δασκάλους. Είναι καθαρά θέμα του υπουργείου Παιδείας.
Το νέο σχολείο είναι πανέτοιμο να λειτουργήσει, έχει καθαριστεί, έχουμε μεταφέρει όλα τα πράγματα από το παλιό σχολείο και περιμένουμε να έρθουν οι εκπαιδευτικοί για να ξεκινήσει την λειτουργία του. Κάτι το οποίο αναμένεται να γίνει τις επόμενες μέρες».

Πηγή: Ελευθερία

Διαβάστε περισσότερα…

Αναρτήθηκε από Φιλιατρά News

ΣΤΕΙΛΤΕ ΤΩΡΑ ΣΤΟ ΤΟΥΡΚΟΔΙΑΟΛΟ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΥΣ ΝΕΝΕΚΟΥΣ ΠΟΥ ΛΥΜΑΙΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΑΕΙ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ & ΑΣΥΔΟΤΟΥΝ ΣΤ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΤΗΣ ΑΚΑΔΗΜΑΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ

ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΠΑΝΤΕΙΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΛΛΑ ΚΑΙ Η ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΣΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΗΣ, ΟΦΕΙΛΟΥΝ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΚΑΙ ΔΡΑΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΝΑ ΞΕΒΡΟΜΙΣΟΥΝ ΤΑ ΑΝΩΤΑΤΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΦΕΡΕΦΩΝΑ ΤΗΣ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ…

ΤΟ ΠΑΝΤΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑΦΚΑ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ…

ΤΟ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ… ΔΕΝ ΤΟ ΑΝΕΧΟΜΑΣΤΕ ! ! !

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΦΤΙΑΧΝΕΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΥΣ ΓΕΝΝΙΤΣΑΡΟΥΣ ! ! !
Ο τρισάθλιος Ηρακλείδης, η ντροπή του Πάντειου Πανεπιστήμιου, ξαναχτυπά.
του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

http://ellinikoforum.blogspot.com/2009/08/blog-post_5115.html

Είναι ο γνωστός υποτακτικός που η ελληνική πολιτεία επιδοτεί με κονδύλια τον ανθελληνικό του ξεπεσμό.
Είναι το θρασύτατο φερέφωνο της ανθελληνικής προπαγάνδας που υπηρετεί αδίστακτα αλλότριους αλλά πληρώνεται ξεδιάντροπα από το φορολογούμενο Έλληνα πολίτη.
Είναι ο γενίτσαρος της πολιτικής σκέψης, που στα κορυφαία εθνικά προβλήματα του τόπου, μόνο άδικο του περίσσεψε για να χρεώσει στον Ελληνισμό.
Είναι αυτός που δεν είδε, δεν άκουσε πως ο πάτρωνας του Γκρούεφσκι φυλακίζει στα σκοπιανά κολαστήρια με ατιμωτικά ιδιώνυμα την ελεύθερη και αποδεδειγμένα αληθινή πολιτική σκέψη.
Είναι αυτός που δεν είδε και δεν άκουσε την τύχη που θα είχε η ελεύθερη σκέψη ακόμα και για στοιχειώδη ζητήματα δημοκρατίας στη «μαμά Τουρκία» που τόσο προκλητικά προασπίζεται, πολύ δε περισσότερο αν αυτή η ελεύθερη σκέψη λειτουργούσε αντεθνικά κατά την άποψη των στρατηγών και της τουρκικής δημοκρατίας.
Αυτό το αίσχος υπάρχει μόνο εδώ.
Στην Ελλάδα του ενδοτισμού και της ατολμίας.
Στην Ελλάδα που ελέω των κάθε λογής Σημιτομπακογιάννηδων, καταδικάστηκε να κάνει επικύψεις στην τουρκική προκλητικότητα και να θρέφει φίδια στον κόρφο της που ακούν στο όνομα των Ηρακλείδηδων, των Ρεπούσηδων και λοιπών γενιτσαρικά συμπεριφερόμενων προσκυνημένων ακαδημαϊκών.
Τι είδε λοιπόν αυτός ο λαμπρός φωστήρας των ελληνικών γραμμάτων.
1. «Όντως έχουν αυξηθεί οι υπερπτήσεις, αν και το υπουργείο Άμυνας και τα ΜΜΕ υπερβάλουν.».
Αυτό είναι το πρώτο που είδε.
Την υπερβολή στο υπουργείο άμυνας και στα ΜΜΕ. Τα υπόλοιπα δεν τα είδε.
Δεν είδε τουρκικά αεροπλάνα 50 μέτρα πάνω από το κεφάλι του γιατί απλά δεν κατοικεί στο Αγαθονήσι και στο Φαρμακονήσι.
Δεν είδε τα συντρίμμια του ανθυποβρυχιακού σόναρ στο ελληνικό λιμάνι που παρέμειναν ως λάφυρο εξ αιτίας της αδεξιότητας του τούρκου πλοιάρχου. Δεν είδε τα ρεπορτάζ της τουρκικής τηλεόρασης για το Καστελόριζο. Δεν είδε. δεν άκουσε τίποτε παρά μόνο εκείνα που του υπαγόρευσαν οι υποβολείς του να δει.
2. Είδε ΕΠΤΑ (7) θέματα στο Αιγαίο ( ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΝΑ) ο πνευματικός μας ταγός.
Είδε και την πρόθεση της Τουρκίας να κρατά χαμηλούς τόνους ως προς το θέμα. Θαυμάστε τα γραφόμενά του:
«Το γιατί υπάρχουν τόσες υπερπτήσεις από πλευράς Τουρκίας μπορεί να αναζητηθεί στην κόντρα Ερντογάν – Στρατιωτικών και στο γεγονός ότι οι δεύτεροι είναι οι απόλυτοι κυρίαρχοι στα δύο αυτά θέματα του Αιγαίου, από τα επτά που υπάρχουν. Σημειωτέον ότι στα τουρκικά ΜΜΕ υπάρχει γενικά σιγή για το θέμα αυτό και τις λίγες φορές που γίνεται μνεία, μιλούν για προκλητικές ελληνικές παραβιάσεις της τουρκικής κυριαρχίας, εναέριας και χερσαίας.»
3. Είδε επίσης την Τουρκία να είναι κατάφωρα αδικημένη στο Αιγαίο, και η ευαίσθητη ψυχή του αυτή την αδικία δε την άντεξε.
Ως εκ τούτου ξεσπά με τα παρακάτω λόγια:
«Ο βαθύτερος, όμως, λόγος για τις υπερπτήσεις είναι η τουρκική πεποίθηση ότι αδικείται στο Αιγαίο και ότι η Ελλάδα κινείται στην περιοχή αυτή σαν να είναι αποκλειστικά ελληνική θάλασσα, σαν να μην υπάρχει άλλη παράκτια χώρα. Όσο η διένεξη του Αιγαίου (που αποτελείται από επτά διαφορές) δεν επιλύεται ειρηνικά μεταξύ των δύο χωρών, οι υπερπτήσεις δεν θα σταματήσουν.
Ειδικότερα, o εναέριος χώρος της Ελλάδας, είναι 10 μίλια αντί 6 μίλια που θα έπρεπε να είναι. Είναι 4 μίλια περισσότερα από τα χωρικά ύδατα, κάτι το μοναδικό στον κόσμο, που αντιβαίνει προς το διεθνές δίκαιο, εξ’ ου και οι τουρκικές υπερπτήσεις για να αμφισβητηθεί έμπρακτα το παράνομο αυτό καθεστώς. Αργά ή γρήγορα θα πρέπει να υπάρξει εναρμονισμός με τα χωρικά ύδατα και όχι το ανάποδο.»
4. Και τέλος επειδή επιστήμονας άνθρωπος δεν είναι δυνατόν να μένει σε διαπιστώσεις, επιστράτευσε το σύνολο της επιστημοσύνης του για να προτείνει και ιδέες – λύσεις με γνώμονα το δίκαιο και τον ανθρωπισμό, τις οποίες και σας παραθέτουμε για να θαυμάσετε:
«Για να μπουν, επιτέλους, σε τροχιά οριστικής επίλυσης όλες οι διαφορές στο Αιγαίο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, απαραίτητο είναι να γίνουν κατανοητά τρία ακόμη σημεία.
…Πρώτον, οι διαφορές στο Αιγαίο δεν είναι μία, η υφαλοκρηπίδα (όπως επίσημα δηλώνει η Ελλάδα, βλ. www.mfa.gr). Με το να επιμένει η Αθήνα ότι η διαφορά είναι μόνο μία, επιδεικνύει αδιάλλακτη στάση και εμφανίζεται ως εκτός πραγματικότητας (στρουθοκαμηλισμός). Όπως είχε επισημάνει ο Κωστής Στεφανόπουλος (Η Καθημερινή, 28-5-2006), η άποψη αυτή «δεν φαίνεται σοβαρή», κάτι με το οποίο συμφωνούν, σημειωτέον, όλοι οι έγκριτοι Έλληνες νομικοί διεθνολόγοι (αν και σπάνια δημοσίως), ακόμη και ορισμένοι ιέρακες επί δεκαετίες…
…Δεύτερον, σε σχέση με την υφαλοκρηπίδα, όταν υπάρχουν δύο παράκτιες χώρες αντικριστές (όπως η Ελλάδα και η Τουρκία) δεν νοείται μονομερής οριοθέτηση εκ μέρους της μίας χώρας (όπως εσφαλμένα πίστευε η Ελλάδα ως το 1974 και πίστευε ο Ανδρέας Παπανδρέου στα πρώτα χρόνια της διακυβέρνησής του). Η οριοθέτηση υφαλοκρηπίδων μεταξύ χωρών λαμβάνει χώρα (α) με διαπραγματεύσεις που οδηγούν σε συμφωνία (π.χ. Ελλάδα-Ιταλία, Ελλάδα-Αλβανία), (β) με συνδιαλλαγή που οδηγεί σε συμφωνία (Ισλανδία-Νορβηγία) ή (γ) με διεθνή δικαστική οδό, δηλαδή με προσφυγή των δύο πλευρών στο Διεθνές Δικαστήριο (π.χ. Βόρεια Θάλασσα, ΗΠΑ – Καναδάς, Μάλτα – Λιβύη), σε διαιτητικό δικαστήριο (π.χ. Βρετανία – Γαλλία) ή στο Δικαστήριο για το Δίκαιο της Θάλασσας στο Αμβούργο. Διευκρινίζω, επίσης, ότι η προς οριοθέτηση υφαλοκρηπίδα αφορά όλο το Αιγαίο Πέλαγος (εκτός εννοείται των 6 μιλίων των χωρικών υδάτων) και όχι μόνο την περιοχή μεταξύ των νησιών του ανατολικού Αιγαίου και των τουρκικών παραλίων (που είναι το ατυχές μαξιμαλιστικό ελληνικό επιχείρημα, βλ. www.mfa.gr)…
…Τρίτον, σε ότι αφορά τα χωρικά ύδατα, όταν υπάρχουν αντικριστές χώρες και, πολύ περισσότερο, όταν μεταξύ τους υπάρχουν «ειδικές περιστάσεις» δηλαδή νησιά, περίπλοκη ακτογραμμή, κλπ., όπως κατεξοχήν συμβαίνει στο Αιγαίο, τότε δεν νοείται μονομερής οριοθέτηση των χωρικών υδάτων μέχρι τα 12 μίλια από τη μία χώρα, αλλά συνιστάται συμφωνία μεταξύ των δύο παρακτίων χωρών ή, άλλως, προσφυγή σε διεθνές δικαστικό όργανο».
Αυτόν τον επιστήμονα κύριοι πληρώνει ο φορολογούμενος ελληνικός λαός.
Σ αυτόν εμπιστεύεται τα παιδιά του για να συμβάλει με την επιστημοσύνη του στη διαμόρφωση μιας στοιχειώδους εθνικής συνείδησης, στους αυριανούς έλληνες πολίτες.
Ας θυμίσουμε λοιπόν στον .επιστήμονα ορισμένες αλήθειες που ξεχνά.
Θα του τις θυμίσουμε με το δικό μας απλοϊκό και μη επιστημονικό τρόπο, και θα τον παραδώσουμε στους συναδέλφους του επιστήμονες ιστορικούς και διεθνολόγους να …σφαλιαρίσουν με το δικό τους τρόπο την αντεθνική του αγυρτεία.
Το πρώτο που θα του θυμίσουμε, είναι τις επίσημες θέσεις του ΥΠΕΞ κι αυτό ανεξάρτητα φυσικά από την Μπακογιάννεια τακτική στα Ελληνοτουρκικά, μιας και τα γραπτά είναι καταδικασμένα να .μένουν.
ΝΑ ΤΙ ΛΕΝΕ ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ
Η διαφορά περί την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο.
Η διαφορά αυτή ήλθε για πρώτη φορά στην επιφάνεια και προκάλεσε μεγάλη ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις την 1η Νοεμβρίου 1973, όταν στην Τουρκική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως δημοσιεύθηκε αυθαίρετος χάρτης με περιοχές του Αιγαίου, που περιελάμβανε και ελληνικές, για τις οποίες η Κυβέρνηση της Άγκυρας είχε δώσει άδεια διεξαγωγής ερευνών σε Τουρκική Εταιρεία Πετρελαίων. Η ένταση κορυφώθηκε όταν στη συνέχεια πραγματοποιήθηκαν το 1974 και 1976 έρευνες τουρκικών ωκεανογραφικών σκαφών (Τσανταρλί και Χόρα).
Για το θέμα της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας υπάρχουν τρεις μεγάλες βασικές διαφορές τοποθέτησης μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας ως προς:
i. To αντικείμενο και τη φύση της διαφοράς
Η Τουρκία, ισχυρίζεται ότι η διαφορά έγκειται στην διανομή ολόκληρης της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου, το οποίο θέλει να χωρίσει σε δύο ίσα μέρη, και με τον τρόπο αυτό να αποκτήσει αυτή δικαιώματα υφαλοκρηπίδας δυτικά των ελληνικών νησιών, μέχρι την μέση γραμμή του Αιγαίου. Έτσι, η διαφορά δεν είναι νομική, αφού δεν βασίζεται σε κανένα κανόνα του διεθνούς δικαίου, αλλά πολιτική. Πρόκειται ουσιαστικά, για επεκτατική βλέψη της Τουρκίας σε βάρος του ελληνικού χώρου.
Η Ελλάδα, αντίθετα, τονίζει ότι το αντικείμενο της διαφοράς είναι αποκλειστικά η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας μεταξύ των δύο χωρών, αφ’ ενός στην Θράκη (δηλ. στην θαλάσσια προέκταση της συνοριακής γραμμής) και αφ’ ετέρου στα πλησίον της τουρκικής ακτής ευρισκόμενα νησιά του Βορείου και Ανατολικού Αιγαίου και στην Δωδεκάνησο. Δηλαδή η διαφορά είναι νομική και ως τέτοια οφείλει να επιλυθεί σύμφωνα με τους τρόπους που προβλέπει το Διεθνές Δίκαιο και ο Χάρτης των Ην. Εθνών για την επίλυση διεθνών νομικών διαφορών.
ii. Το δικαίωμα υφαλοκρηπίδας των νησιών.
Η Τουρκία δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα αυτό και θέλει να χαράξει διαχωριστική γραμμή στο μέσον του Αιγαίου, σαν να μην υπήρχαν καθόλου νησιά.
Η Ελλάδα υποστηρίζει ότι τα νησιά έχουν πλήρη δικαιώματα υφαλοκρηπίδας, όπως ακριβώς προβλέπεται από το Διεθνές Δίκαιο (Σύμβαση Γενεύης 1958, Σύμβαση Δικαίου Θαλάσσης 1982, Απόφαση Διεθνούς Δικαστηρίου του 1969 για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας της Β. Θάλασσας που εδέχθη ότι ο κανών της υφαλοκρηπίδας των νησιών είναι εθιμικός, άρα δεσμεύει όλα τα κράτη, περιλαμβανομένης βέβαια και της Τουρκίας).
Κατά την ελληνική αυτή θέση, εφ’ όσον τα νησιά έχουν πλήρη δικαιώματα υφαλοκρηπίδας, δεν μπορούν να αποτελούν “ειδικές περιστάσεις” όπως υποστηρίζει αυθαίρετα η Τουρκία για όλα ανεξαιρέτως τα νησιά του Αν. Αιγαίου.
iii. Το εφαρμοστέο δίκαιο για την επίλυση της διαφοράς.
Η Τουρκία επικαλείται την αρχή της ευθυδικίας (“equity”). Η αρχή όμως αυτή δεν ερμηνεύεται από πλευράς Τουρκίας σύμφωνα με τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, αλλά αυθαίρετα, με πολιτικά κριτήρια και γνώμονα τις επεκτατικές της βλέψεις στο Αιγαίο.
Η Ελλάδα υποστηρίζει ότι για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας εφαρμοστέα είναι η αρχή της μέσης γραμμής, όπως προβλεπόταν στο άρθρο 6 της Σύμβασης του 1958 και ήδη αναγνωρίζεται ως η επικρατούσα αρχή του Διεθνούς Δικαίου. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αν η Τουρκία επεδίωκε την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και όχι τον εγκλωβισμό των ελληνικών νήσων του ανατολικού Αιγαίου σε μία ζώνη τουρκικής δικαιοδοσίας, δεν είχε παρά να παραστεί στο Διεθνές Δικαστήριο στο οποίο προσέφυγε η Ελλάδα το 1976, οπότε η διαφορά θα επελύετο ειρηνικά. Λόγω όμως της ερημοδικίας της Τουρκίας, το Δικαστήριο κήρυξε τότε εαυτό αναρμόδιο.
Για την έκτοτε εξέλιξη του θέματος της υφαλοκρηπίδας θα πρέπει να αναφερθούν τα εξής:
Το 1976, ύστερα από μία νέα αύξηση της έντασης στο Αιγαίο, διεξήχθη ελληνοτουρκική διαπραγμάτευση στην Βέρνη που κατέληξε σε ένα είδος “modus vivendi”. To σχετικό Πρακτικό που υπογράφηκε στην Βέρνη την 11-11-1976 καθόριζε ένα κώδικα συμπεριφοράς που θα έπρεπε να διέπει μελλοντικές διαπραγματεύσεις για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου.
Ουσιαστικό όμως αποτέλεσμα δεν υπήρξε και η εκκρεμότητα συνεχίστηκε με αντεγκλήσεις ως τον Μάρτιο του 1987, οπότε η κρίση έφθασε στα όρια ένοπλης αντιπαράθεσης, όταν το Sismik-1, συνοδευόμενο από τουρκικά πολεμικά, άρχισε την κάθοδο του στο Αιγαίο, προκειμένου να πραγματοποιήσει έρευνες έξω από την αιγιαλίτιδα ζώνη ελληνικών νήσων. Τότε έγινε ανταλλαγή σχετικών μηνυμάτων του Έλληνα και Τούρκου Πρωθυπουργού και δόθηκε στην Ελλάδα η ευκαιρία να διατυπώσει και πάλι την πάγια θέση της για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου, στην οποία εμμένει μέχρι σήμερα.
ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ ΛΟΙΠΟΝ ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗ ΤΗΣ ΥΦΑΛΟΚΡΗΠΙΔΑΣ Η ΑΔΙΚΗΜΕΝΗ ΤΟΥΡΚΙΑ ή ΜΗΠΩΣ ΤΟΝ ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΝΗΣΙΩΝ ΣΕ ΖΩΝΗ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑΣ (για λόγους ευνόητους) ΚΥΡΙΕ ΗΡΑΚΛΕΙΔΗ???
ΚΑΙ ΑΝ ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ Η ΑΔΙΚΗΜΕΝΗ ΤΟΥΡΚΙΑ ΤΗΝ ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗ ΤΗΣ ΥΦΑΛΟΚΡΗΠΙΔΑΣ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΑΡΕΣΤΗ ΣΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟ 1976 ΚΥΡΙΕ ΗΡΑΚΛΕΙΔΗ???
Ας του θυμίσουμε του επιστήμονα και ορισμένα ακόμη δεδομένα:
ΓΙΑ ΤΑ ΧΩΡΙΚΑ ΥΔΑΤΑ
Τα χωρικά ύδατα αποτελούν επέκταση στη θάλασσα της εθνικής κυριαρχίας μιας χώρας πέρα από τις ακτές της. Θεωρούνται μέρος του εθνικού εδάφους και επ’ αυτών ασκείται πλήρης εξουσία από την παράκτια χώρα. Πρόκειται δηλαδή για μια ζώνη συνέχεια των ακτών, που καλύπτει ένα τέτοιο πλάτος, απόσταση από την ακτογραμμή, η οποία καθορίζεται από τους ισχύοντες κάθε φορά κανόνες του Διεθνούς Δικαίου.
Τα χωρικά ύδατα της Ελλάδας εκτείνονται στα 6 ναυτικά μίλια από τη φυσική ακτογραμμή, δηλαδή από την παραλία. Σε ορισμένες περιπτώσεις, το πλάτος λόγω γεωγραφικών περιορισμών, μπορεί να είναι μικρότερο από 6 ν. μίλια. Εάν, π.χ., η απόσταση της ελληνικής ακτής από την απέναντι τουρκική ακτή είναι μικρότερη των 12 ν. μιλίων (το άθροισμα των χωρικών υδάτων των απέναντι ακτών), τότε εφαρμόζεται ο κανόνας της μέσης γραμμής, δηλαδή η μέση απόσταση των ακτών των δύο χωρών, εκτός εάν υπάρχουν άλλες σχετικές συμβατικές ρυθμίσεις.
Αυτή είναι η περίπτωση των ανατολικών ακτών των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου και της Δωδεκανήσου. Ειδικά για την οριοθέτηση στην περιοχή των Δωδεκανήσων ισχύει η Συμφωνία της 4ης Γενάρη 1932 και το Πρωτόκολλο της 28ης Δεκέμβρη 1932 μεταξύ Ιταλίας και Τουρκίας. Η συμφωνία αυτή ορίζει επακριβώς τα θαλάσσια σύνορα των Δωδεκανήσων και συνοδεύεται και από σχετικούς χάρτες. Η Ελλάδα θεωρείται διάδοχο κράτος της Ιταλίας στη συμφωνία αυτή με βάση τη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων της 10ης Φλεβάρη 1947, που εκχωρεί την κυριαρχία των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα.
Δύο είναι τα νομοθετήματα τα σχετικά με την αιγιαλίτιδα ζώνη της Ελλάδας. Συγκεκριμένα, ο Α.Ν. 230/1936 «περί καθορισμού αιγιαλίτιδος ζώνης της Ελλάδος». Η πρόβλεψη αυτή επαναλαμβάνεται και στον ΚΔΝΔ (Ν.Δ. 187/1973», που ορίζει ότι «τα χωρικά ύδατα περιλαμβάνουν θαλάσσια ζώνη, της οποίας το πλάτος ορίζεται εις εξ ναυτικά μίλια, δυνάμενον να ορισθή και διαφόρως διά Π. Διαταγμάτων εκδιδομένων προτάσσει του Υπουργικού Συμβουλίου».
Εκτοτε τα δεδομένα άλλαξαν. Σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, εθιμικό και συμβατικό, η Ελλάδα έχει το δικαίωμα επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 ν. μίλια. Κατά την επικύρωση της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, η Ελλάδα προέβη σε δήλωση σύμφωνα με την οποία «ο χρόνος και ο τόπος άσκησης των εν λόγω δικαιωμάτων (…) είναι ένα ζήτημα που απορρέει από την εθνική της στρατηγική». Επιπλέον το άρθρο 2 του Ν.2321/1995, κυρωτικού της Σύμβασης του Δικαίου της Θάλασσας, προβλέπει ότι «η Ελλάδα έχει το αναφαίρετο δικαίωμα κατ’ εφαρμογή του άρθρου 3 της κυρουμένης Συμβάσεως να επεκτείνει σε οποιονδήποτε χρόνο το εύρος της χωρικής θάλασσας μέχρι αποστάσεως 12 ν. μιλίων».
Βέβαια, ένα δικαίωμα που δεν ασκείται, και μάλιστα υπό το βάρος της απειλής πολέμου από την Τουρκία, υποβαθμίζεται και με την πάροδο του χρόνου γίνεται ανενεργό. Η Τουρκία, με απόφαση της Εθνοσυνέλευσής της (8/6/1995), μόλις τέθηκε σε ισχύ η Σύμβαση του Δικαίου της Θάλασσας, εξέδωσε το γνωστό «casus belli». Θεωρεί ως αιτία πολέμου την επέκταση στα 12 μίλια των ελληνικών χωρικών υδάτων. Η Τουρκία έκτοτε δεν έχει ανακαλέσει την πολιτική της αυτή παρά την …«ευρωπαϊκή» πορεία της.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το δικαίωμα επέκτασης των χωρικών υδάτων μέχρι τα 12 ν. μίλια έχει ασκηθεί ήδη από πολλά κράτη συμπεριλαμβανομένης και της Τουρκίας, η οποία από το 1964 έχει επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στον Εύξεινο Πόντο και τη Μεσόγειο στα 12 ν. μίλια. Επίσης, από την τουρκική πλευρά προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι με την επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα νησιά του Αιγαίου στα 12 ν. μίλια θα αποκλειστούν οι τουρκικές ακτές από την πρόσβασή τους στη θάλασσα και η θαλάσσια επικοινωνία μεταξύ των τουρκικών παραλίων θα γίνεται μετά από ελληνική έγκριση.
Σε καμία περίπτωση δε θα ισχύσει αυτό γιατί, σύμφωνα με τη νέα Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, το δικαίωμα της αβλαβούς διέλευσης κατοχυρώνεται απόλυτα και διευρύνεται. Επίσης, υπάρχουν ειδικές ρυθμίσεις περί θαλασσίων στενών, που διευκολύνουν τη ναυσιπλοΐα. Κάνοντας χρήση αυτών των δικαιωμάτων ακόμα και πολεμικά πλοία άλλων χωρών μπορούν να περάσουν ανενόχλητα από τα ελληνικά χωρικά ύδατα και από τα στενά περάσματα μεταξύ των νησιών, όπως εξάλλου γίνεται και σήμερα.
Ένα άλλο επιχείρημα της τουρκικής πλευράς είναι ότι με την επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 μίλια, ανατρέπεται το «στάτους» που έφερε η Συνθήκη της Λοζάνης στο Αιγαίο. Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι το πλάτος των χωρικών υδάτων δεν είναι κάτι στατικό αλλά καθορίζεται κάθε φορά με βάση το βεληνεκές των όπλων που μπορούν να προσεγγίσουν μια ακτή. Όταν υπογράφηκε, το 1923, η συγκεκριμένη συνθήκη ίσχυαν διεθνώς τα 3 ν. μίλια ως χωρικά ύδατα. Αργότερα έγιναν τα 6 ν. μίλια και σήμερα έχουν καθιερωθεί τα 12 ν. μίλια.
Πρέπει να επισημάνουμε ότι από την ελληνική πλευρά το ζήτημα της επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 ν. μίλια «φυλάσσεται» περισσότερο σαν διαπραγματευτικό χαρτί σε μια επικείμενη διαδικασία συζήτησης όλου του πακέτου των τουρκικών διεκδικήσεων, καθώς τυχόν επέκταση στα 12 ν. μίλια των ελληνικών χωρικών υδάτων έχει καταλυτική επίδραση και στο ζήτημα της υφαλοκρηπίδας και του εναέριου χώρου.
Επίσης, δεν έχει γίνει χρήση ούτε του δικαιώματος που παρέχεται από το Διεθνές Δίκαιο για καθορισμό «ευθειών γραμμών βάσης». Πρόκειται για μια νοητή ευθεία γραμμή που συνδέει τις άκρες ενός κόλπου και η γραμμή αυτή ορίζεται ως βάση απ’ όπου αρχίζει η μέτρηση του πλάτους της ζώνης των χωρικών υδάτων. Ούτε καν αυτό έχει γίνει. Ένα μέτρο που δε συνδέεται άμεσα με τις τουρκικές διεκδικήσεις και θα μεγέθυνε κατά πολύ τα ελληνικά χωρικά ύδατα και τον υπερκείμενο εναέριο χώρο. Σαν παράδειγμα ν’ αναφέρουμε ότι κόλποι όπως οι Σαρωνικός, Θερμαϊκός, Λακωνικός, Στρυμονικός, κλπ. θα έκλειναν και θα αποτελούσαν περιοχή άσκησης ελληνικής κυριαρχίας.
Η ίδια εγκατάλειψη ισχύει και για το δικαίωμα της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) που μπορεί να ορίσει η Ελλάδα πέρα από τα χωρικά της ύδατα.
ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΕΝΑΕΡΙΟ ΧΩΡΟ
Με προεδρικό διάταγμα του 1931 η Ελλάδα έχει καθορίσει το εύρος του εθνικού εναερίου χώρου της στα 10 μίλια. Ως το 1974, οπότε άρχισαν να τίθενται οι τουρκικές μονομερείς διεκδικήσεις στο Αιγαίο με αφορμή την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, η Άγκυρα δεν είχε ποτέ διαμαρτυρηθεί για την έκταση των 10 μιλίων. Εκτοτε προβάλλει συνεχώς τις διεκδικήσεις της με τις παραβιάσεις όχι μόνο του ορίου μεταξύ των 10 και των 6 μιλίων αλλά και πέραν του ορίου των 6 μιλίων.
Η Άγκυρα στηρίζει την αμφισβήτησή της στο γεγονός ότι το διεθνές δίκαιο προβλέπει πως το εύρος του εναερίου χώρου πρέπει να ταυτίζεται με το εύρος των χωρικών υδάτων. Αυτό σημαίνει ότι, αν ήθελε η Ελλάδα, αντί να μειώσει τον εθνικό εναέριο χώρο της στα 6 μίλια, θα μπορούσε να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 10 μίλια ή να βρεθεί μια μέση λύση γύρω στα 8 μίλια και για τις δύο περιπτώσεις. Το ζήτημα αυτό συζητείται στις διερευνητικές συνομιλίες μεταξύ των δύο χωρών, οι οποίες έχουν ξεπεράσει τις σαράντα, χωρίς να έχει βρεθεί καμία λύση.
ΜΗΠΩΣ ΕΧΕΤΕ ΥΠ ΟΨΙΝ ΣΑΣ ΚΥΡΙΕ ΗΡΑΚΛΕΙΔΗ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΥΠΕΓΡΑΨΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΑΝ ΚΑΙ Η ΙΔΙΑ ΕΧΕΙ ΠΡΟΒΕΙ ΣΕ ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗ ΤΩΝ 12 ΜΙΛΙΩΝ???
Αυτά προς το παρόν.
Μαζί σου κύριε Ηρακλείδη θ ασχοληθούμε και πάλι. Γιατί αυτές τις ύπουλες και κατάφωρα ανθελληνικές απόψεις, δεν οφείλουμε απλώς να τις αντιμετωπίζουμε.
Οφείλουμε να τις τσακίζουμε.
Το χρωστάμε στην πατρίδα που μας γέννησε και στο λαό της που περήφανα ανήκουμε κι εμείς.
deltio11

Απειλή λουκέτου για τμήματα του ΤΕΙ Ηπείρου

Έξι τμήματα του ΤΕΙ Ηπείρου σε Άρτα και Ηγουμενίτσα κινδυνεύουν να κλείσουν σε περίπτωση εφαρμογής των αλλαγών που προωθεί το Υπουργείο Υγείας μέσα από το νομοσχέδιο που κατατίθεται στη Βουλή.
Τα Τμήματα Ζωϊκής Παραγωγής, Φυτικής Παραγωγής και Ανθοκομίας- Αρχιτεκτονικής Τοπίου στην Άρτα, καθώς και τα Τμήματα Τουριστικών Επιχειρήσεων, Ιχθυοκομίας – Αλιείας, Χρηματοοικονομικής και Ελεγκτικής στην Ηγουμενίτσα κινδυνεύουν να βάλουν «λουκέτο», στο σύνολο των 40 περιφερειακών τμημάτων των ΤΕΙ, που θεωρούνται από το Υπουργείο Παιδείας ως τμήματα χαμηλής ζήτησης.Σύμφωνα με συγκεκριμένες διατάξεις του νομοσχεδίου Τμήματα των ΤΕΙ στα οποία ο αριθμός των κατά έτος εγγεγραμμένων σπουδαστών είναι μικρότερος του 10% του αριθμού των εισακτέων για πέντε συνεχόμενα ακαδημαϊκά έτη, μπορούν να αλλάξουν γνωστικό αντικείμενο, να μετονομαστούν ή να συγχωνευτούν υποχρεωτικά με άλλο τμήμα του ίδιου Ιδρύματος. Μάλιστα, σε περίπτωση που αυτή η διάταξη δεν τηρηθεί, ο Υπουργός Παιδείας μπορεί με απόφαση μετά από τη γνώμη και του ΣΑΤΕ, να διακόψει υποχρεωτικά τη λειτουργία του Τμήματος και να αναστείλει την εισαγωγή και εγγραφή νέων σπουδαστών.Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο ικανοποιεί εν μέρει αιτήματα αρκετών ετών των διοικήσεων των περιφερειακών ΤΕΙ που επιθυμούσαν να περιορίσουν τα τμήματα χαμηλής ζήτησης, είτε με το κλείσιμό τους, είτε με την μετονομασία τους με την παράλληλη αλλαγή του οδηγού σπουδών που θα τους εξασφαλίζει περισσότερα δικαιώματα στην αγορά εργασίας.

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Αναρτήθηκε από epirusgate

“Πενταήμερο αφιέρωμα στο Κωστή Παλαμά για τα 150 χρόνια απο την γέννησή του”

“Ο ενδιαφέρον των δημοτών και επισκεπτών συγκεντρώνει φέτος το Πολιτιστικό Καλοκαίρι του Δήμου, δεδομένου ότι ξεκινά ήδη η οργάνωση του Παζαριού Αντικών και Παλαιών αντικειμένων στο Μεγάλο Καλντερίμι της πόλης, που φέτος θα γίνει με τη συνδιοργάνωση του “Συλλόγου για την…

Προστασία και Αναβίωση της Παλιάς Πόλης της Κυπαρισσίας” και της Α.Μ.Κ.Ε. “Πρόγραμμα για την Προστασία και Ανάδειξη της Παλιάς Πόλης της Κυπαρισσίας”.
Στα πλαίσια του Πολιτιστικού καλοκαιριού 2009, το Σάββατο 11/07 στην κεντρική πλατεία έχουμε τη συναυλία της φιλαρμονικής μας με την φιλαρμονική της Άμφισσας. Το ερχόμενο Σάββατο 18/07 στο λιμάνι μας επιφυλάσσει μια έξοχη θεατρική παράσταση για όλη την οικογένεια “Συμπέθεροι απ΄τα Τίρανα” της Ελληνικής Θεαμάτων.

Η μεγαλύτερη πολιτιστική εκδήλωση του Ιουλίου ωστόσο αποτελεί το 5ήμερο αφιέρωμα στο μεγάλο μας Ποιητή Κωστή Παλαμά για τον εορτασμό των 150 χρόνων από την γέννησή του. Επίκεντρο των εκδηλώσεων θα αποτελέσει το Λαογραφικό Μουσείο Κυπαρισσίας, στο οίκημα που έζησε το 1902, ο Κωστής Παλαμάς όταν διετέλεσε Έπαρχος ο αδερφός του Χρήστος Παλαμάς. Μάλιστα οι επιρροές του ποιητή από την εποχή εκείνη και την ζωή των κατοίκων της Αρκαδιάς ήταν έντονες, δεδομένου ότι εμπνεύστηκε δύο από τα μεγαλύτερα ποιήματά του που άφησαν εποχή όπως ‘ο Δωδεκάλογος του Γύφτου’ και ‘Η ροδιά’. Στο Λαογραφικό Μουσείο θα λειτουργήσει έκθεση έργων Πατρινών καλλιτεχνών Εικαστικών Τεχνών.
Το αφιέρωμα ξεκινάει την Κυριακή 12/07 με ομιλία στο προαύλιο του μουσείου από τον βραβευμένο Πανελληνίως συγγραφέα κ. Στάθη Παρασκευόπουλο με θέμα ‘ Ο Κωστής Παλαμάς και η Κυπαρισσία’.”
http://kyparissiotis.blogspot.com/

«Τι θλιßερό που ο άνθρωπος δεν είναι πάντα έτσι…»

Αυτή η φωτογραφία δηµοσιεύτηκε σε µία ινδική εφηµερίδα µε την ακόλουθη λεζάντα. «Μόνον όποιος είναι φτωχός και ξέρει τι θα πει πείνα ενεργεί µε τόση γενναιοδωρία….. Τι θλιßερό που ο άνθρωπος δεν είναι πάντα έτσι»

Κατά τα άλλα οι ηγέτες που συμμετείχαν στην Σύνοδος των G8 και ασχολήθηκαν ως επί το πλείστον …

με την κλιματική αλλαγή και τα του εμπορίου τους, υποσχέθηκαν να δώσουν 20 δις $ για τους αγρότες των φτωχών περιοχών του πλανήτη, προκειμένου να καταπολεμηθεί η πείνα. Τα $3.5 δις θα προέλθουν από τις ΗΠΑ που επιθυμούν πλέον η όποια βοήθεια να επικεντρώνεται γεωργία αντί στη διάθεση τροφίμων, με στόχο τα φτωχά κράτη να καταστούν πιο αυτάρκη, αντί να εξαρτώνται από την επισιτιστική βοήθεια που τους αποστέλλουν οι πλούσιες χώρες.

«Δεν υπάρχει λόγος να μην είναι αυτάρκης σε τρόφιμα η Αφρική.» δήλωσε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα. Και επικαλέσθηκε την εμπειρία του πατέρα του που την εποχή που ξεκίνησε από την Κένυα προς τις ΗΠΑ, η Νότιος Κορέα είχε αρκετά χαμηλότερο κατά κεφαλή εισόδημα από την Αφρικανική χώρα. Σήμερα όμως, είπε ο Αμερικανός Πρόεδρος, η Νότιος Κορέα έχει βιομηχανοποιηθεί και στέκεται γερά στα πόδια της ενώ υπάρχουν συγγενείς του που ζουν σε χωριά της Κένυας όπου «η πείνα είναι πραγματική».

πηγή:antinews.gr

Αναρτήθηκε από Kazantzidis

ΗΠΑ – Ο αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος παρουσίασε τα νέα βιβλία για την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας, με επιμέλεια του καθηγητή Μπαμπινιώτη

 

του ανταποκριτή μας Π. Παναγιώτου

 

 

 

 

Από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο, οι μαθητές της πρώτης τάξης των ελληνοαμερικανικών σχολείων (ημερήσιων και απογευματινών) θα χρησιμοποιούν για την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας τα πρώτα βιβλία που έκδωσε η Αρχιεπισκοπή Αμερικής και είναι προσαρμοσμένα στις ανάγκες και ιδιαιτερότητες των παιδιών που γεννήθηκαν σε αγγλόφωνη χώρα και ειδικά στις Ηνωμένες Πολιτείες.

 

Ο αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος, κατά τη διάρκεια χθεσινής συνέντευξης Τύπου, παρουσίασε το πρώτο από τα δυο τεύχη του βιβλίου που φέρει τον τίτλο «Τα Ελληνικά μου» και αναφέρθηκε στους ευρύτερους στόχους για την ενίσχυση του συστήματος ελληνικής παιδείας στις ΗΠΑ, το οποίο υπάγεται στην Αρχιεπισκοπή.

 

Κάθε χρόνο, θα εκδίδεται και το αντίστοιχο βιβλίο για κάθε τάξη, ώστε οι μαθητές που θα ξεκινήσουν φέτος στην πρώτη τάξη να συνεχίσουν να διδάσκονται την ελληνική γλώσσα με βάση το περιεχόμενο και την αντίληψη των καινούριων βιβλίων, τα οποία θα προσφέρονται δωρεάν, όχι μόνο σε ομογενειακά σχολεία, αλλά και σε άλλα, όπως τα λεγόμενα «τσάρτερ», σε περίπτωση που υπάρξει ανταπόκριση.

 

Το συνολικό κόστος ετοιμασίας και έκδοσης των βιβλίων ανέλαβε ο ελληνοαμερικανικός οργανισμός «Πίστις: Ταμείο για την Ορθοδοξία και τον Ελληνισμό». Ο αρχιεπίσκοπος Δημήτριος, μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι τα συγκεκριμένα βιβλία απευθύνονται κατά κύριο λόγο στα παιδιά ελληνορθόδοξης καταγωγής, τα οποία είναι γεννημένα στην Αμερική και μεγαλώνουν σε αγγλόφωνη κοινωνία.

 

Η συγγραφή και εκτύπωση των τριών βιβλίων (βασικό, βοηθητικό

 

μαθητή και βοηθητικό δασκάλου) του πρώτου τεύχους του πρώτου επιπέδου κόστισε 220.000 περίπου δολάρια. Το περιεχόμενο των βιβλίων θα διατίθενται επίσης και σε CD.

 

Ο Προκαθήμενος της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας της Αμερικής ανέφερε ότι «η ιδέα για τη συγγραφή αυτών των βιβλίων υπήρχε πάντοτε. Ξέραμε ότι είχαμε

 

δυσκολίες με το υπάρχον σχετικό υλικό. Πολλά από τα βιβλία που υπάρχουν για εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας, είναι πολύ καλά, αλλά είχαν ορισμένα μειονεκτήματα και κυρίως είχαν δυσκολία εφαρμογής. Μπορεί να γραφτεί ένα βιβλίο, άψογο από γλωσσολογικής πλευράς, αλλά να έχει βαθμό δυσκολίας που το καθιστά, όχι αποτελεσματικό. Αυτό, ήταν ένα μεγάλο θέμα, που έπρεπε να προβλεφθεί και να καλυφθεί».

 

Πριν την έκδοση των βιβλίων και μετά την πρώτη συγγραφή, τα κείμενα κατά ενότητες δόθηκαν δοκιμαστικά σε 87 σχολεία σε όλη την Αμερική, οι δάσκαλοι των οποίων έστειλαν τις παρατηρήσεις τους στο Γραφείο Παιδείας της Αρχιεπισκοπής. Στη συνέχεια, οι παρατηρήσεις αυτές εστάλησαν στη συγγραφική ομάδα στην Ελλάδα, η οποία ετοίμασε δεύτερη προκαταρκτική συγγραφή που με τη σειρά της εστάλη πίσω στην Αμερική για να μελετηθεί από την ομάδα εργασίας και να εξεταστεί, κυρίως, η απόδοση του έργου στην Αγγλική γλώσσα. Το νέο κείμενο εστάλη και πάλι στην Ελλάδα, όπου έγινε ο τελικός έλεγχος.

 

Τη συγγραφική επιμέλεια του βιβλίου είχε ο καθηγητής Γλωσσολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Γεώργιος Μπαμπινιώτης, ενώ στη συγγραφική ομάδα, συμμετείχαν, οι: Γεώργιος Μπαμπινιώτης, Ασημίνα Αναγνωστοπούλου, Αντωνία Δημητράσκου και Μαργαρίτα Καλογρίδου-Κολυβά, φιλόλογοι, καθώς και

 

Αθηνά Μακροπόδη, εκπαιδευτικός των Αρσακείων Σχολείων. Την ομάδα εργασίας στις ΗΠΑ, αποτέλεσαν οι: Ιωάννης Ευθυμιόπουλος, διευθυντής Ελληνικής Παιδείας της Αρχιεπισκοπής, Μαρία Τελειοπούλου, Αριστοτέλης Μιχόπουλος, Σταματία Δόβα και Κυριακή Ιατρού. Το συντονισμό και την επιμέλεια του έργου στις ΗΠΑ, είχαν οι: Ιωάννης Ευθυμιόπουλος και Μαρία Τελειοπούλου.

 

Ο κ. Δημήτριος τόνισε επίσης ότι «η προσπάθεια δεν τελειώνει εδώ, γιατί τα σχολεία είναι χώρος ανανεωμένου ανθρωπίνου υλικού. Παράγοντες του

 

υπουργείου Παιδείας της Ελλάδας, που είδαν το βιβλίο, είπαν ότι θα μπορούσε κάλλιστα να χρησιμοποιηθεί γενικότερα για την εκτός Ελλάδος Ομογένεια».

 

Συνολικά, τυπώθηκαν 10.000 αντίτυπα του βασικού βιβλίου, 10.000 του βοηθητικού βιβλίου μαθητή και 2.000 του βοηθητικού βιβλίου δασκάλου.

 

Ο διευθυντής του Γραφείου Παιδείας της Αρχιεπισκοπής, Δρ. Ιωάννης Ευθυμιόπουλος, επεσήμανε ότι στη δικαιοδοσία της Αρχιεπισκοπής λειτουργούν σήμερα στις ΗΠΑ 340 ελληνικά απογευματινά σχολεία και 29 ημερήσια με συνολικά 19.200 μαθητές. Υπολογίζεται ότι οι μαθητές της πρώτης τάξης που θα είναι και οι πρώτοι οι οποίοι θα αρχίσουν να χρησιμοποιούν το πρώτο τεύχος του πρώτου επιπέδου είναι 3.500 με 4.000.